Powrót do archiwum
Czym różni się ból głowy od migreny?

Bóle głowy można zasadniczo podzielić na dwie kategorie: bóle pierwotne, które same w sobie są uważane za chorobę spowodowaną przez nie zawsze od razu rozpoznane czynniki, oraz bóle wtórne, które są objawem wskazującym na obecność innych chorób lub są uwarunkowane innymi czynnikami (urazy, zaburzenia układu krwionośnego i nerwowego, stany zapalne lub zakaźne, zaburzenia metabolizmu, zmiany hormonalne, choroby oczu, nosa, uszu, alergie, problemy trawienne, nadużywanie substancji szkodliwych i niektórych leków, itp.). Do trzech głównych rodzajów pierwotnego bólu głowy należą: migrena, napięciowy ból głowy i klasterowy ból głowy.

Migrena charakteryzuje się silnym i nawracającym bólem, który przeważnie obejmuje jedną stronę głowy (strony mogą się zmieniać), najczęściej towarzyszą jej takie objawy, jak mdłości, zawroty głowy, nadwrażliwość na hałas i problemy żołądkowe.

Najczęstszym rodzajem bólu głowy jest napięciowy ból głowy wywołany kurczami mięśni szyjnych i ramion. Napięciowy ból głowy jest prawie zawsze spowodowany wadami postawy, siedzącym trybem życia, stresem, napięciem, niepokojem i charakteryzuje się uporczywym, lecz niepulsującym bólem, obejmującym całą powierzchnię głowy.

Klasterowy ból głowy jest raczej rzadkim, ale bardzo bolesnym rodzajem bólu głowy, objawiającym się nagłym i rozdzierającym bólem, zazwyczaj jednostronnym, który może pojawić się podczas snu. Towarzyszą mu nadwrażliwość na światło, łzawienie i katar, który jest bardziej uciążliwy w pozycji leżącej. Klasterowy ból głowy, podobnie jak ból spowodowany migreną, jest bardzo intensywny i często powoduje zaburzenia w normalnym funkcjonowaniu (osoby, które cierpiały na tę dolegliwość skarżą się na niemożność wykonywania codziennych czynności, gdyż ból łagodnieje jedynie w ciemności i w ciszy). W tym przypadku zalecana jest interwencja lekarza, który po przeanalizowaniu czynników (takich jak częstotliwość i charakterystyka bólu, jego następstwa dla innych chorób i wpływ na czynności fizjologiczne, a także czynniki wywołujące i reakcja na leki), jeśli uzna za stosowne, zleci dokładniejsze badania (morfologia krwi, badanie dopplerowskie, tomografia komputerowa, EEG, rezonans magnetyczny, itd.), po czym przepisze odpowiednie leki.

Aby zapewnić skuteczność danej terapii, niezwykle ważne jest możliwie jak najdokładniejsze zidentyfikowanie rodzaju bólu głowy u danego pacjenta, ponieważ różne rodzaje bólu głowy są leczone w różny sposób.

W leczeniu sporadycznych bólów głowy, jak i napięciowego bólu głowy dopuszcza się stosowanie leków wydawanych bez recepty. W bólu głowy podaje się leki przeciwbólowe (np. paracetamol)  lub z grupy NLPZ, czyli niesteroidowych leków przeciwzapalnych (nimesulid, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, itp.). Chociaż niektóre NLPZ można nabyć bez recepty, jednak są one lekami, które w przypadku stosowania niezgodnego z zaleceniami mogą wywołać objawy niepożądane. Dlatego  należy uważnie zapoznać się ze wskazaniami dotyczącymi dawki i czasu stosowania, podanymi w ulotce, i ściśle się do nich stosować. W przypadku, gdy leki te są stosowane sporadycznie, nie powodują częstych i licznych objawów niepożądanych. Natomiast przyjmowanie ich w dużych dawkach lub przez dłuższy czas może prowadzić do zaburzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak mdłości, biegunka, zgaga, a w niektórych przypadkach owrzodzenie i krwawienia.

W celu zmniejszenia ryzyka podrażnienia żołądka spowodowanego przez NLPZ, zaleca się ich przyjmowanie podczas posiłków; w przypadku wszystkich rodzajów bólu głowy ważne jest, aby zażyć lek zanim ból stanie się bardzo intensywny i nie do zniesienia, ponieważ w przeciwnym razie zalecana dawka może być niewystarczająca. Jeśli ból głowy pojawia się regularnie, należy skonsultować się z lekarzem. Podczas ataku bólu głowy dobrym rozwiązaniem może okazać się również odpoczynek. Ciemność, cisza i sen są często czynnikami, które mogą pomóc pokonać ból i przyspieszyć działanie leku.

W wielu przypadkach można zapobiegać bólom głowy, stosując w życiu codziennym kilka prostych zasad: odpowiednie odżywianie się, rzucenie lub ograniczenie palenia i picia alkoholu, aktywność fizyczna, zachowywanie odpowiedniej pozycji ciała oraz - w miarę możliwości - unikanie niepokoju oraz nadmiernego stresu.

Powrót do archiwum